نفس های تابوت به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت بیست و چهارم :
به آرامی فقط جواب داد: خوبم... تازه از خواب بیدار شده بودم، کف سرویس خیس بود پام سُر خورد و افتادم.
جانان می‌دانست اتفاق دیگری افتاده بود اما چیزی نگفت. منتظر ماند تا خیالِ مادر پریزاد راحت شود و بعد خودش از او ماجرا را بشنود.
هنوز هم توی ذهنش داشت خودش را سرزنش می کرد.
_ مطمئنی؟
پریزاد نگاهی به چشم های مادرش انداخت؛ از پنهان کاری های مادرش ناراحت بود نمی توانست چیزی هم بگوید،
لطفا صبر کنید...
