نفس های تابوت به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت بیست :
مقنعه اش را راست و ریست کرد.
_ چه بدونم... خودمم موندم دارم چیکار می کنم. زود که
با نفس هایی که هنوز هم به سختی بیرون می آمدند، گفت: من یه کاری کردم...
نگفته فهمید که ماجرا را به گوشِ کسرا رسانده. از همان صبح که سرش توی گوشی بود و داشت تند تند تایپ می کرد متوجه شده بود اما یک جای تردید گذاشت و ترجیح داد چیزی نگوید تا ناراحت نشود.
_ مهتاب...
با شنیدنِ لحنِ سرزنشگرش زود دستش را گرفت و
لطفا صبر کنید...
