اشک های یخی به قلم نسترن قلی زاده
پارت شصت و پنجم :
سامیار با لبخندی آرام گفت:
– خانم چرا ایستادید؟ بفرمایید اینجا بشینید که باید شمع‌هاتون رو فوت کنید.
با تعجب نگاهش کردم. گرمای نور شمع‌ها بر دیوارها می‌رقصید. گفتم:
– شمع فوت کنم؟
او که دستانش را بر پشتی صندلی گذاشته بود، لحنش را نرم‌تر کرد:
– بله، باید آرزو کنید و بعد شمع‌های کیک تولدتون رو فوت کنید.
آرام میز را دور زدم. به صندلی‌ای رسیدم که سامیار با دقت بیرو
لطفا صبر کنید...
نیلوفر آبی
0عالی بینظیر واقعا خسته نباشید ممنون فقط یه سوال خیلی کنجکاو بدونم واقعا گرگین کشت یا هنوز زنده ست