اشق به قلم عاطفه میرزائی
پارت شصت و نهم :
***
با تابش نور ملایم خورشید به چشمانش، از خوابی که پس از مدت‌ها به کامش خوش آمده بود، دل کَند. گیج و حیران نگاهی به اطراف کرد، لحظاتی طول کشید که به خاطر بیاورد کجاست و برای چه آنجاست. بابت جای خالی معین در کنارش لب ورچید و سرش را به سوی دیواری که ساعت مربعی‌شکل بر رویش نصب بود، چرخاند. از دیدن عقربه بر روی عدد نُه چشمان پف کرده‌اش گشاد شد. هراسان از جایش برخاست و به سوی سرویس دوید
لطفا صبر کنید...
