دزد ناموس به قلم سعیده براز
پارت صد و بیست و یک :
گل چمن در تمام این مدت همراهم بود و سعی می کرد حال و هوایم را بهتر کند اما به خاطر زیاد ماندن در اتاق حسابی کسل و بی حوصله شده بودم.
با اینکه یک ماهی به بهار مانده بود اما هوا هنوز سرد بود و سرما تا مغز استخوان نفوذ می کرد و امکان نداشت برای هواخوری بیرون بروم، همان تعداد دفعاتی هم که به مستراح می رفتم تا دقایقی زیر کرسی به خود می لرزیدم.
یکی از روزها که حسابی دمق و بی حوصله بودم گل چمن
لطفا صبر کنید...
محرابی
0خوبه درو توصورتش نکوبیدی .اقای دکتر اجازه میگیری ازاون بی غیرت خودش همه رو بدبخت کرده.خداقوت عالی