بادافره به قلم معصومه ابدالی
پارت صد و پنجاه :
به شرطِ حیاتِ شب سکوت بود که پروانه‌وار می‌چرخید دورِ این شمع‌های دل‌سوخته که هر از گاهی به شعله‌ای کم‌جان برخاسته از صوتِ نفسی گوشه‌ای از بال‌هایش را خاکستر می‌کردند. این پروانه‌ی بال سوخته که تنها تا هنگامه‌ی صبح فرصتِ چرخیدن داشت قبل از سوختنِ کاملِ بال‌هایش، سوار بر قالیچه‌ی پرنده‌ی بادِ نرمی که استخوان‌سوز می‌وزید، گشتی زد تا باز دوباره پیله‌ی خودش را بر لبانِ باریکِ
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۱۰ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۷۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...
فرشته
0عالی مثل همیشه😍❤️