پارت پنجاه و نهم :

***
پرده‌ی مخملی شیری‌رنگ را کشید و سپس بر روی صندلی کنار تخت نشست. خسته بود، اما به ناچار باید خود را قوی و محکم نشان می‌داد. دست یخ زده‌ی بهار را میان دستان خود گرفت، به صورت مهتابی و بی‌رمق او خیره شد و با دلسوزی کلامش را به زبان آورد.
- دو ساله گذشته چرا نمی‌خوای کامران رو فراموش کنی فداتشم؟
بهار نگاهش را از سِرُم متصل به دستش گرفت، کلامی که از عمق وجودش به آن ایمان داشت را ب

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۲۴۹ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • زهرا

    0

    بازم پارت هدیه میذاشتی خوشگلم چی میشد🫣🫣

    ۸ ماه پیش
  • عاطفه میرزائی | نویسنده رمان

    😅😅می‌ذارم گلی

    ۸ ماه پیش
  • آیدا

    0

    معین بیشورررر ازت بدم میاد ، برام مهم نیست الان میان چی بهم میگن ولی خیلی عوضیی خیلی

    ۸ ماه پیش
  • عاطفه میرزائی | نویسنده رمان

    وای آیداجان، خیلی با این پیامت خندیدم😂😂😂 معین بیشوره واقعا😂😂😂

    ۸ ماه پیش
  • زهرا

    0

    عاطی جون چرا پارت هات این همه کمه حجمش

    ۸ ماه پیش
  • عاطفه میرزائی | نویسنده رمان

    عزیز ما حد ممکن میذاریم کمتر از یه حدی نمیشه نوشت پس نرماله😉😃

    ۸ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️