دزد ناموس به قلم سعیده براز
پارت صد و دوازده :
سریع به مستوره اطلاع می دهم تا برایم یک کاسه آش بیاورد.
-دختر یکم صبر کن اینجا زشته نباید جلوی مهمون ها غذا بخوری.
-چرا مگه من آدم نیستم؟
-خیر سرت مثلا عروسی!
-عروسم؛ عروسک که نیستم گشنه ام میشه، تازه حامله هم هستم، اگه چشم های بچه ام لوچ بشه مقصرش تویی باید جواب ارباب و خانزاده رو خودت بدی.
من و مستوره در حال چانه زدن هستیم که کیوان با یک کاسه آش جلویم ظاهر می شود. برق چشمانم

لطفا صبر کنید...

محرابی
0خخخخ بیچاره دل دردم گرفت اخه حنابندون مگه اش میخورن .ممنون خداقوت