بادافره به قلم معصومه ابدالی
پارت صد و چهل و سوم :
از این خنده‌ها تا حال و روزِ زارِ ویلای سیاهی انتهای جاده‌ی خاکی در جنگلی که هنوز خفته بود در گورِ خشکیده‌ی زمستان گرچه شاید فاصله تا کیلومترها تخمین زده می‌شد؛ اما دراصل بینِ خوشی و غم همیشه باریکه مویی مرز می‌انداخت که دور از انتظار به طراحیِ لبخند یک بوم را نقاشی می‌کرد و به نقش و نگارِ غم بومِ دیگر را، آدم‌های زنده‌ای نفس می‌کشیدند حبسِ این ویلای مُرده! که زنده بودن قضاوتِ عجو
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۹ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۹۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
معصومه ابدالی | نویسنده رمان
مرسی که هستی مهربون🥺🤍
۷ ماه پیشفرشته
0عشق اگه عشق واقعی باشه، قلب عاشق هیچوقت سنگ نمیشه؛ حتی اگه ازش خون چکه کنه! به نظر من، شاداب یه عاشق واقعیه! ولی شاهین فقط ادعای عشق می کرد که اگه عاشق واقعی باران بود، هرگز چنین بلایی به سرش نمی آورد که متاسفانه اشتباه بشه و خواهرش تقاص گناهش رو بده.
۷ ماه پیشمعصومه ابدالی | نویسنده رمان
متاسفانه دقیقا همینه؛ حسِ شاهین به باران یه جور دلبستگیِ جنون‌وار بود که با فرارش همه رو به خاک و خون کشید!
۷ ماه پیشفرشته
0خدا به خیر کنه، یعنی شاهین قصد انجام چه کارهایی رو داره از الان به بعد؟
۷ ماه پیشمعصومه ابدالی | نویسنده رمان
این نسخه‌ی شاهین خیلی ترسناک‌تره...!
۷ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
فرشته
0من مُردم دیگه واسه این قلم زیبا و بی نظیرت❤️ دل که هیچ، جان می بری بانو❤️