پارت بیست و ششم :

فصل شانزده
بستر دریا زیر پایمان محو شد و به آب‌های عمیق رسیدیم. سکوتی مرگبار بر ماری‌گلد سایه افکنده بود. همه با عجله مشغول مهار کردن بارها بودند.
ویلا بالای دکل اصلی نشسته بود و توفان را دید می‌زد. من هم بالا رفتم و کنارش نشستم. از آن بالا، انگار میان ابرها شناور بودیم.
آهسته گفت: «انگار قراره اوضاع خیط بشه.»
هر دو می‌دانستیم توفان سخت اما زودگذر است.
ویلا پس از سکوتی طو

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳۰۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • اکرم بانو

    0

    واقعا هم فابل بینشون یه وصله ی ناجوره

    ۳ ماه پیش
  • پرنیا

    0

    چه قانونای وحشتناکی میتونه وجود داشته باشه

    ۷ ماه پیش
  • موفرفری

    1

    همه مان هیولا بودیم و حالا طوفان امده بود تا تقاصش را از ما بگیرد)) چقد خفننن

    ۱۰ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️