پارت بیست :

ده
نور خورشید از درزهای سقف توی چشمم زد. بوی دود فانوس و روغنِ مانده، نفسم را تنگ می‌کرد. تا چشم باز کردم، درد فک و کوفتگیِ تنم یادآوری کرد که زنده‌ام.
نشستم و پاهایم را روی چوب‌های نمور گذاشتم. ویلا نبود.
از جلوی انبار رد شدم؛ آستر درِ جعبه‌ای را باز کرد و آن را گوشه‌ای انداخت. نیم‌نگاهی به من کرد و یک شیشه ماهی بیرون کشید.
از نردبان بالا رفتم. بادِ مرطوب و گرمی به صورتم خور

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳۰۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • اکرم بانو

    0

    نمیفهمم وست چیکاره ست یا چکار میکنه

    ۳ ماه پیش
  • پرنیا

    0

    بختت دختر اینا چی دیدن که اینشکلی گرخیدن خدا عالمه

    ۷ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️