لاگوم به قلم مهتاب جهان فر
پارت پنجاه و هفتم :
جوابی نداد. دوست داشت باز هم حرف بزند. این حس سرکش امانش نمی‌داد.
_ این قضیه چک، اومدن تو و اون مرتیکه همراهت؛ شده کابوسم. بماند حال بابام و مامانم چقد گرفته‌ست. من خیلی وقته دیگه از زندگی هیچی نمی‌خوام، فقط آرامش، که اونم صدقه سری...
با نگاه منتظر کیا، طعنه‌اش را با شوخی پوشاند.
_ حالا تو نه، ولی صدقه سری آقا جهانت رفت پی‌کارش!
نگاه کیا سمت شکلات چسبیده به لبش برگشت.
_ من ن
لطفا صبر کنید...
