لاگوم به قلم مهتاب جهان فر
پارت پنجاه و پنجم :
قدم‌هایش سنگین بود. پاهایش انگار وزنه‌هایی چند کیلویی با خودشان حمل می‌کردند. کنار موتور ایستاد. ته دلش مثل سیر و سرکه می‌جوشید.
_ کمک کنم؟ پاتو بذار اون‌جا بپر بالا.
خط اشاره‌ی کیا را دنبال کرد. بیم سوار شدن قلبش را به تلاطم انداخته بود. چشمش را بست و هردو دستش را روی موتور گذاشت. تلاش کرد خودش را بالا بکشد اما موتور کیا زیادی برای جثه‌ی ریز او بزرگ بود. کمی خودش را با کمک دست‌ها
لطفا صبر کنید...
