لاگوم به قلم مهتاب جهان فر
پارت پنجاه و یک :
فصل پانزده
یک چشمش به پیام دخترک مو حنایی بود و چشم دیگرش به شماره‌ی نه چندان رندش. ذخیره‌اش نکرده بود. دلیلی برای این‌کار پیدا نکرد که غرورش را قانع کند. اما حسی ته دلش را قلقلک می‌داد. حسی شبیه به کنجکاوی برای اینکه شماره را سیو کند و سرکی بکشد به برنامه‌های اجتماعیش. البته اگر عضوشان بود.
با صدای سر کتری در حال جوش که از بخار زیاد روی گاز بالا و پایین می‌شد، گوشی را کناری
لطفا صبر کنید...
