لاگوم به قلم مهتاب جهان فر
پارت سی و چهارم :
هنوز در بهت رفتار و حرف‌های کیا سر می‌کرد که ناگهان سر و کله‌ی حمید و صورت اخم کرده‌‌اش هم پیدا شد. شبیه وقت‌هایی که توپش پر بود و معلوم نبود ترکش‌های اعصاب نداشته‌ی نوجوانیش به چه کسی برخورد خواهد کرد. ترکش‌هایی که فرخ آن‌ها را هارت و پورت می‌خواند و گاهی هم همین هارت و پورت‌ها، بد به دردسرش می‌انداخت.
بی‌هیچ حرفی کنارش راه می‌آمد و با سری پایین، به شیئی خیالی لگد می‌زد. یک
لطفا صبر کنید...
