لاگوم به قلم مهتاب جهان فر
پارت بیست و هشتم :
خودش را به باشگاه رساند و برای فرار از افکاری که تمام وجودش را درگیر کرده و مثل قارچ سمی، مدام تکثیر می‌شد، به ورزش پناه برد.
عرق از سر و رویش می‌چکید که سمت تردمیل رفت و شروع به دویدن کرد. دو شماره‌ی دیگر دور تردمیل را بالا برد. نفس‌هایش یکی در میان، سخت از گلویش خارج می‌شدند. هر چه بیشتر می‌دوید بیشتر تشنه‌ی خالی کردن انرژی‌اش می‌شد. عاشق خستگی بعد از ورزش بود. درست آن‌جا که زیر
لطفا صبر کنید...
