لاگوم به قلم مهتاب جهان فر
پارت بیست و یک :
حدود نیم ساعتی بود که کوچه پس کوچه‌ها را بی‌سروصدا و بدون جلب توجه به دنبال پدرش طی می‌کرد. تعقیبی که صبح زود، از شدت فشار شک و حدس و گمان‌های بی‌سر و ته به ذهنش رسیده بود. می‌دانست کارش اشتباه است اما چاره‌ی دیگری برای آرام کردن دلش نداشت.
با هر قدمی که طی می‌کرد، پشیمانی از این تعقیب و گریز، بیشتر یقه‌ی وجدانش را می‌گرفت. پدرش با کمری خمیده چرخ را هول می‌داد و با هر هول، راه رفت
لطفا صبر کنید...
نگین عسگری
0چقد کم 😫😫جای حساس پارت تموم شد