لاگوم به قلم مهتاب جهان فر
پارت سیزده :
فصل چهار
نفسش در سینه پس و پیش میشد و دست و پای شل شدهاش، توان سرپا نگهداشتنش را نداشتند. با کرختی روی دیوار سُر خورد و بدن یخ زدهاش را مچاله کرد. قلبش درد میکرد و روحش انگار زخم خورده بود.
انتظار حرکت کیا و حرف نامربوط آن مرتیکه را نداشت. از یک سو عصبانی بود و دلش میخواست دنبال آن مرد برود و چند حرف درشت بارش کند و برای خنک شدن دلش، ناخنی هم به صورتش بکشد و از طرف دیگر بهØ
لطفا صبر کنید...
