بادافره به قلم معصومه ابدالی
پارت صد و سی و یک :
ورود کرده به حیاطی خاموش و مسموم شده از جامِ زمستانهای که سر کشیده بود، فقط در میانش پیدا آن استخرِ فیروزهای و خالی که نقشِ غبارِ نشسته بر رویش عجیب روشنیِ رنگش را کدر کرده بود. سینه سنگین کرده به دمی عمیق و چون قدم پیش گذاشت، فقط صدای قدم برداشتنهایش بر تنِ خاکیِ زمین پیچیده در گوشهایش و پیش رفتنش آنقدر که از کنارِ استخر هم گذشت و چشمش به درِ باز، میلهای و مشکی افتاد که فاتحهی Ø
مطالعهی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۱۴ روز پیش تقدیم شما شده است.

معصومه ابدالی | نویسنده رمان
قشنگِ من مرسی که همراهی و انقدر انرژی میدی🥺🤍
۷ ماه پیشفرشته
1زیباترین و بهترین و دلبرترین رمان😍❤️
۷ ماه پیش
معصومه ابدالی | نویسنده رمان
🥺🤍
۷ ماه پیشفرشته
0چه قدر گناه داره جانان که درد و غم توی خواب هم ولش نمی کنه!🥺❤️
۷ ماه پیش
معصومه ابدالی | نویسنده رمان
واقعا... یه جورایی بخاطر گذشتن از خونِ بهزاد و جانا هم با نجات دادنِ شاهین وجدانش اذیته، توی کابوسش و لحظاتی که تداعی میکنه مشخصه💔
۷ ماه پیشبانو
0فردا تعطیل نمیشه برا عیدیمون یه پارت هدیه مهمونمون کنید
۱۰ ماه پیش
معصومه ابدالی | نویسنده رمان
چرا که نه بانو، چند دقیقهی دیگه میذارم✨🫶
۱۰ ماه پیشبانو
0زیبا بود سپاس بابت پارت قشنگتون
۱۰ ماه پیش
معصومه ابدالی | نویسنده رمان
نوشِ نگاهت عزیزم، مرسی از نظراتت🫶🤍
۱۰ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

فرشته
1خیلی ممنونم معصومه بانوی جان دلم، خدا قوت❤️ بهترینی بانو❤️