دزد ناموس به قلم سعیده براز
پارت صد و پنجم :
-همیشه من مسئول در آوردن لباس ها بودم انگار امشب برعکس شده؟!
موهایش را چنگ می زنم و سرش را عقب تر می آورم و در گوشش زمزمه می کنم.
-حالا یه بار جاهامون عوش بشه چی میشه مگه؟
کاوان ابروهایش را بالا می اندازد و بعد بلند می شود و رو به رویم می ایستد و دست هایش را از هر دو طرف باز می کند.
-بفرما این گوی و این میدان.
جلو می روم و اولین دکمه را که باز می کنم، در اتاق به صدا در می آید.
لطفا صبر کنید...
نرگس
0خیلی رمانت رو دوست دارم، بی صبرانه منتظر پارت های بعدی هستم.