بادافره به قلم معصومه ابدالی
پارت صد و بیست و هفتم :
هر ثانیه‌ای که در گذر بود، وداع‌نامه‌ای با ثانیه‌ی قبل می‌خواند و بعد پا تند می‌کرد و خودش را از دورِ باطلِ زمان بیرون می‌کشید... . جمعِ ثانیه‌ها تبدیل می‌شد به کولاکی از دقایق که با بلعیدنِ زمان در خود گذرِ آن را برای اهالیِ سرگردان و شب بیدارِ این شبِ نگذشتنی و شوم بی‌معنا می‌کرد. نگاهِ نورانیِ ماه چرخ‌چرخ می‌زد در گوشه به گوشه‌ی این جنگلِ آلوده به بوی خون و گذشته از افرادی که ه
لطفا صبر کنید...
فرشته
1نمیشه از خوندن این رمان دست کشید، به هیچ وجه! خیلی جذابه😍❤️