پارت نود و دوم :

متاسفانه پنجره اتاقم رو به حیاط نبود تا کمی کنجکاوی ام را بر طرف کنم، فقط منظره ی حیاط پشتی را می توانستم ببینم که در حال حاضر اصلا به کارم نمی آمد.
همان طور که منتظر آمدن کیوان بودم در اتاقم باز شد و کاوان وارد اتاق شد.
-داداشم کو؟
کاوان به سمتم می آید و گردنش را متمایل می کند.
-دقت کردی از وقت داداشت اومده دیگه اصلا حالی از من نمی پرسی؟
از اینکه جواب سوالم را نمی دهد و حØ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳۳۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • ..م

    1

    یعنی ممکنه باردار باشه،پس باید دیگه رسما ازدواج کنن، طبق حرف ارباب بزرگ 🙏🏻

    ۲ ماه پیش
  • هانا

    1

    اون موقع امکانات نبوده مخصوصا تو روستاها.از دستمال به جای نواربهداشتی استفاده میشد دیگه.

    ۱۱ ماه پیش
  • سحر

    1

    وا دستمال چیه ؟؟؟؟؟🤨🤨🤨🤨🤨🤨

    ۱۱ ماه پیش
  • Leila

    1

    عالی بود خسته نباشید⚘️🙏

    ۱۱ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️