پارت هشتاد و ششم :

هنوز هوا کامل روشن نشده است و مطمئنم که هیچ کدام از خدمتکارها بیدار نشده اند.
سبد مرغ و جوجه ها را زیر بغلم میزنم و با کاوان همراه می شوم تا به حیاط برویم اما به محض باز شدن در ورودی عمارت با حجم زیادی از برف رو به رو می شویم. من که در ابتدا متوجه نشده ام برف است، می ترسم.
-چرا دنیا سفید شده؟
کاوان در حالی که چشم هایش می خندد اما جلوی کش آمدن لبهایش را گرفته است، می گوید:
-نمی دÙ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳۴۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • رضوانه

    2

    خدا از این شوهرا نسیب همه دخترا بکنه الهی آمین 🤲

    ۴ ماه پیش
  • سعیده براز | نویسنده رمان

    😅😅😅😅😅

    ۴ ماه پیش
  • م

    1

    اونا که آدم نیستن کلا،اونی آدمه که قلبی داره که عاشق می شه و به احساس و دوست داشتنیاش توجه داره،والا ،چه فیلسوفی بودم خبر نداشتما 🤣🙏🏻❤️

    ۴ ماه پیش
  • هانیه

    1

    جوری که کاوان جذابهه🙃

    ۴ ماه پیش
  • Leila

    2

    چقد باحال آفرین کاوان خان 👏 عالی بود🙏

    ۱۱ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️