بادافره به قلم معصومه ابدالی
پارت صد و چهارده :
جانان با بیزاریِ تام مردمک گردانده میانِ مردمکهای او و آبشارِ سیاهِ نفرت از صخرهی تک- تکِ کلماتش جاری، چنان کور گرهی به ابروانِ باریک و بلندش زده بود که به دندان شکستن هم باز نمیشد!
- من خیلی وقته از جانان بودن گذشتم؛ من خونِ جاری از زخمیام که زدی، دردِ اون سیلیام که صورتِ روزگارم رو به ضربش سرخ کردی...
فشارِ انگشتانش بیشتر و بیشتر شد و لبانِ شاهین را که با همان کشش
مطالعهی این پارت کمتر از ۱۰ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۵۵ روز پیش تقدیم شما شده است.

لطفا صبر کنید...

فرشته
0بانو جانم یه سوال: چطوری این قدر جذاب و دلبر می نویسی؟ من دلم رفت خب❤️