پارت صد و چهارده :

جانان با بیزاریِ تام مردمک گردانده میانِ مردمک‌های او و آبشارِ سیاهِ نفرت از صخره‌ی تک- تکِ کلماتش جاری، چنان کور گرهی به ابروانِ باریک و بلندش زده بود که به دندان شکستن هم باز نمی‌شد!

- من خیلی وقته از جانان بودن گذشتم؛ من خونِ جاری از زخمی‌ام که زدی، دردِ اون سیلی‌ام که صورتِ روزگارم رو به ضربش سرخ کردی...

فشارِ انگشتانش بیشتر و بیشتر شد و لبانِ شاهین را که با همان کشش

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۱۰ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳۵۵ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • فرشته

    0

    بانو جانم یه سوال: چطوری این قدر جذاب و دلبر می نویسی؟ من دلم رفت خب❤️

    ۷ ماه پیش
  • معصومه ابدالی | نویسنده رمان

    دلِ منم بردی که زیبا🥺🤍

    ۷ ماه پیش
  • فرشته

    0

    وای خدای من😍 دلبر تر از این رمان هم مگه داریم؟ چه جذاب😍 ققنوس به پرواز درآمد😍

    ۷ ماه پیش
  • معصومه ابدالی | نویسنده رمان

    قشنگِ من🤍

    ۷ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️