پارت هفتاد و نهم :

-سردته؟
-نه...
-پس چرا داری می لرزی؟
گیج نگاهش می کنم.
-نمی دونم.
-اذیت شدی؟
-نه.
کلافه من را در آغوش می کشد.
-واسه خاطر دل من میگی نه، فکر کنم زیاده روی کردم.
اخم هایش در هم رفته است، می دانم در حال خودخوری است و اگر حرفی نزنم تا خود صبح خودش را سرزنش می کند.
-فکر کنم ضعف کردم، یه چیزی بخورم خوب میشم.
-الان مستوره رو صدا می کنم.
سریع دستم را جلوی دهانش

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳۵۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • فاطمه

    0

    عزیزم عالی بود 🥰🩷🧡💛💚💙🩵🩵💜

    ۵ ماه پیش
  • م

    1

    چه جالب،یاد شعر چشمه و سنگ افتادیم،البته کاوان همچین سنگ هم نبود،بیشتر وانمود می کرد 🤗🙏🏻

    ۵ ماه پیش
  • سلام

    2

    عالی است قلمتون پایدار

    ۱۲ ماه پیش
  • Leila

    2

    واقعا عالی بود نویسنده عزیز ممنون🙏⚘️

    ۱۲ ماه پیش
  • هانا

    2

    ممنونم ازتون بازم مثل همیشه عالی بود 😍

    ۱۲ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️