بادافره به قلم معصومه ابدالی
پارت صد و هشتم :
شاداب که حس کرد آرامشِ لحنِ او در تضاد بود با رویهی همیشگیاش، لبخندش قدری رنگ باخته و چشم بر اجزای رخِ او از نیمرُخ به گردش درآورده، آبِ دهانی از گلو گذراند و هرچند که تردید در مغزش سازِ نفی مینواخت؛ اما لبانش را تر کرده با زبان و فائق آمده بر این سازِ نفی تا نرقصیدن به موسیقیاش، نفسی گرفت و ملایم بادِ سردی خلاقیت به خرج داده، از موهایش تارهای گیتار ساخت و بر آنها نواخت، روی صور

لطفا صبر کنید...

فرشته
0چه رمان بی نظیر و دلبری😍❤️