بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت صد و چهل و دوم :
« قول میدم اگه گم شدی، پیدات کنم!»
نجوای غمگین صدام توی سکوت اتاق طنینانداز شد.
با فرو رفتن تیر نامرعیای تو قلبم دوباره خورد شدم؛ دوباره میون انبوهی از اندوه به درد اومدم و دوباره نگاهم روی دستهام تار شد.
حلقم نبود... سالها بود که توی انگشتم نبود، من گمش کردم!...
از پشت پردهٔ غبارآلود اشک بهش نگاه کردم و لبخند تلخی روی لبم اومد.
- میدونی دکتر، من فقط شیشه شکستههای
مطالعهی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۰۱۷ روز پیش تقدیم شما شده است.

Fatemeh_destroyer | نویسنده رمان
سلام به همتون نظراتتون رو خوندم و دیدم که اکثراً نگران پایان رمانید. پایان رمان به نظر من خوشه چون به آرامش رسیدن رها و آراد و تجلی همیشگیِ احساسشونه...✨
۶ سال پیش
Fatemeh_destroyer | نویسنده رمان
براتون در آخر رمان یه احساس خوب کنار گذاشتم🥰 خلاصه از لحظات لذت ببرید. به قول فروغ پرواز را به خاطر بسپار، پرنده مردنیست...♥
۶ سال پیشآرامش
9حالا نمیشه عزیزم ی کوچولو زیرآبی بری یه قسمت کوچیکش از آینده رو بگی آخه بیش از حد کنجکاوم تروووخدا 🥺🙂🤗
۶ سال پیشهستی
11کاشکی میدونستیم آخرش خوبه یا بد تا این حجم استرس نکشیم هرپارت خودش کلی استرس داره این حجم از استرس نامردیه...نه میتونیم رمان رو نخونیم نه میتونیم خودمون رو آروم کنیم و پایان خوبی تصور کنیم خیلی سخته😭
۶ سال پیشSahar
10بی صبرانه منتظر پارت های بعدی ام❤️❤️❤️
۶ سال پیشYasi
12اِ چه زود ازدواج کردن🤣🤣
۶ سال پیش
لطفا صبر کنید...

آرام
4وای خدا روشکر