پارت شصت و هشتم :

کاوان کاملا عادی زیر کرسی نشسته است و در حال ریختن چای از قوری داخل استکان هاست، وقتی کارش تمام می شود تازه متوجه من که نگران رو به رویش ایستاده ام، می شود.
-چرا اونجا وایسادی؟
از ترس اینکه مبادا بگوید، نزد او بروم، می خواهم به زیر کرسی بروم تا از او فاصله بگیرم اما به محض اینکه می خواهم به زیر کرسی بروم، صدایم می کند.
-کانی.
با همان اخم همیشگی اش نگاهم می کند و ابروهایش را با

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳۶۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • محرابی

    0

    این مستورا هم آخر ضد حاله فقط. ممنون قلمتون ماندگار

    ۸ ماه پیش
  • زهرا

    0

    خانم براز این بی انصافی هست فقط یک پارت گذاشتید

    ۱۲ ماه پیش
  • سعیده براز | نویسنده رمان

    چشم پارت هدیه هم میدم

    ۱۲ ماه پیش
  • ستاره

    1

    مث همیشه عالی بود 😍😍😍مستوره ازاربابم عجول تره برانوه، این دیگه چه رسمی بوده اول نوه بعدعقد😄

    ۱۲ ماه پیش
  • سعیده براز | نویسنده رمان

    🤣

    ۱۲ ماه پیش
  • زهرا

    0

    عالی بود عزیزدلم لطفاً بیشتر برامون پارت بزار

    ۱۲ ماه پیش
  • Leila

    0

    عالی بود مثله همیشه ممنون🙏

    ۱۲ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️