بادافره به قلم معصومه ابدالی
پارت هشتاد و هفتم :
و از خاکِ لبانِ این زن نو نهالِ خندهای رویید که اگر در این یک سال از چشمانش معاوضهی جهانی را با اشکهایش میخواستند بدونِ حتی سودِ لبخندی گریزپا که صرفاً از حضورش ردپای محوی را بر چهرهی او به یادگار بگذارد، به نتیجه نمیرسید! دیدگانِ داغدارش فقط توانِ در آغوش کشیدنِ اشکهایش را داشتند و گاه چنان حلقهی این آغوش تنگ میشد همچون دلِ تنهایی دیدهاش که یک چشم آبشارِ اشک میشد و Ø

لطفا صبر کنید...

فرشته
0دل هامین رفت، کاش آخر قصه شون خوب باشه❤️