پارت هشتاد و هفتم :

و از خاکِ لبانِ این زن نو نهالِ خنده‌ای رویید که اگر در این یک سال از چشمانش معاوضه‌ی جهانی را با اشک‌هایش می‌خواستند بدونِ حتی سودِ لبخندی گریزپا که صرفاً از حضورش ردپای محوی را بر چهره‌ی او به یادگار بگذارد، به نتیجه نمی‌رسید! دیدگانِ داغ‌دارش فقط توانِ در آغوش کشیدنِ اشک‌هایش را داشتند و گاه چنان حلقه‌ی این آغوش تنگ می‌شد همچون دلِ تنهایی دیده‌اش که یک چشم آبشارِ اشک می‌شد و Ø

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳۷۸ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • فرشته

    0

    دل هامین رفت، کاش آخر قصه شون خوب باشه❤️

    ۸ ماه پیش
  • معصومه ابدالی | نویسنده رمان

    بدجور هم رفت💛

    ۸ ماه پیش
  • فرشته

    0

    هامین چه قشنگ دل می بره از جانان😍

    ۸ ماه پیش
  • معصومه ابدالی | نویسنده رمان

    پسرم کاربلده😂💛✨

    ۸ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️