بادافره به قلم معصومه ابدالی
پارت هفتاد و هشتم :
این جرقه کارِ خودش را کرد! به فاصله‌ی همان چند قدمی که سامان برداشت، از میانِ دو درختِ بلند قامت گذرانده و به کلبه رسیده، نگاهِ میشی‌اش را روی نمایِ چوبیِ آن و پنجره‌های کدر و پُر لکه دو طرفش به گردش درآورد. لبانش را بر هم فشرد، آبِ دهانی از گلو رد کرد و قدمی که جلو رفت، راه را برای شاداب باز گذاشت تا او هم با این جهنمی که عاقبتشان در صورتِ بارِ کج بر شانه نهادن بود روبه‌رو شود. و همینجا ب
لطفا صبر کنید...
