بادافره به قلم معصومه ابدالی
پارت هفتاد و دوم :
برای محکوم به سقوط، رویای شیرینی بود پرواز تا اوج و فتحِ قله‌های آسمان. خیالِ خامی بود برای اسیرِ انفرادی که تنها چند ساعت با اعدام فاصله داشت، رهایی و تغییرِ حکم یا تبرئه‌اش؛ می‌گفتند سرِ بی‌گناه تا پای دار می‌رفت، اما بالای دار نه؛ پس این جانانِ زنده‌ای که هرروز به دارِ مجازاتِ زندگی آویخته می‌شد چه؟ پای دار که هیچ، روزی صدبار از سقفِ رو به ویرانیِ این زندگی حلق‌آویز می‌شد، به ع
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۴۱۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
معصومه ابدالی | نویسنده رمان
چه قشنگ گفتی زیبا^^ توی این قسمت‌های آرومِ رمان یه سری اتفاقاتِ ریز ریز می‌افته که پیش‌زمینه‌ی اوج‌های اصلی و سربالایی‌های رمانه. عزیزدلم♡ مرسی که نظراتِ انرژی‌بخشت رو باهام به اشتراک می‌ذاری🥺🤍
۸ ماه پیشیلدا
0داستان از شور و هیجان اولیه خیلی فاصله گرفته حوصله سر بر شده خسته نباشی نویسنده جان
۱ سال پیشمعصومه ابدالی | نویسنده رمان
ممنون از نظرت و همراهیت عزیزم♡ تازه ماجرای فرار رو تموم کردیم تا باز شدن یه ماجرای جدید یکم زمان میبره و چون این بخش یه بُعد روانشناختی داره مربوط به شخصیت پردازی تا یه جایی با افکار جانان پیش میریم برای رسیدن به یه مسیر مشخص🤍
۱ سال پیشندا
0سلام خیلی حرفای کلیشی داره همش فکر وخیال تصورات خسته کننده میشه تا اینکه روندداستان باشه
۱ سال پیشمعصومه ابدالی | نویسنده رمان
سلام عزیزم، خیلی ممنونم از نقد سازنده‌ات🫶🤍 یه نکته‌ای رو بگم... این قسمت از رمان تا یه حدی بر مبنای افکارِ جانان پیش میره که گفتم برمی‌گرده به همون سیر تحولِ شخصیتش، به مرور این مسئله کمرنگ و نهایتاً حل میشه♡ مرسی از همراهیت بانو✨
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...
فرشته
0نمیشه که همش رمان فقط هیجان محض باشه، مغز ما خواننده ها نیاز داره به آرامش بین قسمت های هیجانی رمان! این یکی از اصول اصلی رمان نویسی حرفه ای هست. واقعا رمانتون بی نظیره بانو...خیلی ممنونم، خسته نباشید... قلمتان جاودان و درخشان❤️