بادافره به قلم معصومه ابدالی
پارت پنجاه و سوم :
خواب بود یا بیدار؟ غرقهی کابوس را چه به لبخندِ رویا؟ قفسِ این ویلا را چه به راهی برای پرواز؟ در این دیارِ سیاهی، مگر روشنایی هم میخندید؟ ندانست به کدام رویا پناه برده بود که این چنین لبخند میزد، در این یک سالِ گذشته محال بود ردی از لبخند برای این زن بر لبانِ باریک و برقی برای چشمانِ پژمردهاش؛ نو گلی که در دیدگانِ قهوهای رنگش شکفت چه زیبا بود! انگار امید فقط به چهرهی جانان میآم

لطفا صبر کنید...

ترنم
0بیچاره جانان نمیدونه با شاداب دشمن میشن میره لباسشو بپوشه جالبه😅