دزد ناموس به قلم سعیده براز
پارت بیست و هفتم :
آماده که می شوم به مطبخ می روم تا سینی غذا را از مستوره بگیرم که متوجه نگاه های جمیله و زعفران و گل چمن می شوم.
زعفران: معلوم نیست چه ورد و طلسمی در گوش ارباب خونده که اینجوری می خوادش!
جمیله: دختره ی مارموز مارمولک.
گل چمن طبق معمول حرفی نمی زند اما او هم با نگاهش در حال طعنه زدن است فقط جرات به زبان آوردنش را ندارد چون می داند در این عمارت زورم به هر کس نرسد به او می رسد و حسابش رØ
مطالعهی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۴۴۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
زیبا
0بله. خوب است
۱ سال پیشالهام
0خیلی رمبلهان خوبی هستش
۱ سال پیشالهام
0خیلی رمان خوبی هستش
۱ سال پیشم
0انگار گرسنگی خیلی روش تاثیر داشته،دیگه حرفای اصلیش رو تو دلش می زنه 🙏🏼
۱ سال پیشراز
0این رمان عالیه کانی عشقه عشق
۱ سال پیشسلام رمان خیلی خوبی
0رمان بسیار خوبی است
۱ سال پیشآذر
1😂🤣 کاش خدا یه زبون و دل و جرعتی مثل کانی به ما بده
۱ سال پیشزهرا
1خیلی کمه تا میایی چیزی بفهمی پارت تموم شده
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...

خاطره
0عالی عالی محشره