پارت بیست و هفتم :

آماده که می شوم به مطبخ می روم تا سینی غذا را از مستوره بگیرم که متوجه نگاه های جمیله و زعفران و گل چمن می شوم.
زعفران: معلوم نیست چه ورد و طلسمی در گوش ارباب خونده که اینجوری می خوادش!
جمیله: دختره ی مارموز مارمولک.
گل چمن طبق معمول حرفی نمی زند اما او هم با نگاهش در حال طعنه زدن است فقط جرات به زبان آوردنش را ندارد چون می داند در این عمارت زورم به هر کس نرسد به او می رسد و حسابش رØ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۴۴۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • خاطره

    0

    عالی عالی محشره

    ۱ سال پیش
  • زیبا

    0

    بله. خوب است

    ۱ سال پیش
  • الهام

    0

    خیلی رمبلهان خوبی هستش

    ۱ سال پیش
  • الهام

    0

    خیلی رمان خوبی هستش

    ۱ سال پیش
  • م

    0

    انگار گرسنگی خیلی روش تاثیر داشته،دیگه حرفای اصلیش رو تو دلش می زنه 🙏🏼

    ۱ سال پیش
  • راز

    0

    این رمان عالیه کانی عشقه عشق

    ۱ سال پیش
  • سلام رمان خیلی خوبی

    0

    رمان بسیار خوبی است

    ۱ سال پیش
  • آذر

    1

    😂🤣 کاش خدا یه زبون و دل و جرعتی مثل کانی به ما بده

    ۱ سال پیش
  • زهرا

    1

    خیلی کمه تا میایی چیزی بفهمی پارت تموم شده

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️