بێ بەڵێن ( عهدشکن ) به قلم سونیا منصوری
پارت هشتاد و هفتم :
دیلان دستش را که رو به آسمان گرفته بود مشت کرد و محکم فشرد، گویا تمام خوشبختیهای دنیا را در دست هایش محبوس کرده باشد.
- خوشبختی رو گرفتم یزدان!
خندید، مستانه و با صدای خوشآوایی دلپذیر که در فضا طنین انداز شد.
- فکر کن با این لباسهای خیس برم خونه!
لبخند زیبایی روی لب هایش نشست.
- باز خوبه بابام خونه نیست، وگرنه باید جواب پس میدادم!
یزدان با حرکت دست و انگشت هایش سÙ
لطفا صبر کنید...

فخری
1ممنون از رمان خوبت خانم منصوری عزیز خسته نباشی قلمت مانا عزیزم قلمت ماندگار 🌹❤