بادافره به قلم معصومه ابدالی
پارت یازده :
چشمانِ قهوه‌ای رنگش را که سوی او فرستاد، با دیدنِ خستگی‌اش از انتظار که مدام هر چند ثانیه یک بار روی پنجه‌ی پا می‌ایستاد و بعد دوباره به حالتِ قبل برمی‌گشت، به گوشش خورده صوتِ نفسی که او محکم از میانِ غنچه‌ی لبانِ کوچکش فوت کرد، خود لبانِ باریکش را جمع کرده و خنده‌اش را نگه داشت. مقابلِ جانا روی دو زانو نشست، نگاهِ او را با چشمانِ درشتش سوی خود کشید و بعد شال گردن را بالا آورده مشغول
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۴۸۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
معصومه ابدالی | نویسنده رمان
قشنگم🤍 خیلی زود به آرزوی مرگ براش رسیدی باور کن🤔😂🍃
۷ ماه پیششباهنگ
0نه، باید همون پارت اول دست به کار میشدم .
۷ ماه پیشمعصومه ابدالی | نویسنده رمان
حالا مونده، تازه الان شاهین نسخه‌ی خوبشه🫣😂🍃
۷ ماه پیششباهنگ
0وای نه ، امیدوارم کاری با هامین نداشته باشه .😭
۷ ماه پیشمعصومه ابدالی | نویسنده رمان
در این زمینه هرچی بگم فحش می‌خورم🫣😂🍃
۷ ماه پیشفرشته
0خیلی قشنگ و جذابه... رمانی بی نظیر با قلمی حرفه ای❤️ خیلی ممنونم بانو... قلمتان جاودان و درخشان❤️
۸ ماه پیشمعصومه ابدالی | نویسنده رمان
عزیزدلم... چقدر ذوق کردم با نظرت، لطف داری بانو😍🤍
۸ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
شباهنگ
0" چه چیزی زیبا تر از نوازش های معشوق برای عاشق " واییی حاضرم برای این جمله هزار بار بمیرم . خیلی قشنگه ان کاش اون شاهین بمیره من دلم خنک بشه.