داتورا به قلم ساناز لرکی
پارت شصت :
قاشقی که زن‌عمو برای خوردن بالا آورده بود، ثابت ماند. چنین توقعی نداشت. عادت داشت رها برای کوچک‌ترین محبت و توجه، ذوق مرگ شود. آن سبو شکسته و آن پیمانه ریخته بود. رها دیگر آن دختر بچه‌ای نبود که برای اندکی محبت مادرانه‌ی زنی که دوستش نداشت، التماس کند.
زن‌عمو بدون اینکه حرفی بزند، قاشق را به دهان گذاشت و بقیه جوری رفتار کردند که انگار اتفاقی نیفتاده است و تنها یک نفر بود که سنگین
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۱۲ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۰۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
هلیا
0چقدر داتورا زیباست 💞
۷ ماه پیشاکرم بانو
0چقد مرگ عمو متأثر کننده بود...
۱۰ ماه پیشپرنیا
2انگار فقط منتظر بخشش رها بود بیچاره😔
۱ سال پیشپرنیا
1ما آدما همیشه همین بودیم و هستیم انگار وقتی یه آدم میمیره ،دیگه هیچ بدی ازش سراغ نداریم و این چقد تلخه !!!!!!
۱ سال پیشفاطمه زهرا
1مرسی برای پارتا،خیلی مجذوب کننده بودن..✨💖
۱ سال پیشفاطمه زهرا
1داتورا واقعا خیلی قشنگه و همیشه از خوندنش لذت میبرم🥲✨
۱ سال پیشفاطمه زهرا
1خیلیییی پارت قشنگ و پرمفهومی بود.
۱ سال پیشفاطمه زهرا
1این پارت واقعا بیان زندگی واقعی بود،چه جایی که رها همه ی تلخیای عموشو یادش رفته بود و داشت به کارای خوبش فکر میکرد،چه جایی که سر قبرا هیچکس اونقدر عزادار نبود که یادش بره کیفشو با کفشش ست نکنه،داتورا واقعا بیان واقعی حال جامعه ست.
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...
Nina
0هیچوقت فکر نمیکردم رفتن عمو بتونه بغضیم کنه. اونجایی که رها یاد عروسک و شکلات و نوازش سرش افتاد خیلی احساساتی شدم. یه جوریه که میدونم هرچی سرش اومد حقشه، ولی بازم دلم براش میسوزه..