بێ بەڵێن ( عهدشکن ) به قلم سونیا منصوری
پارت هشتاد و سوم :
عمه خانم چشم هایش را بست و نفس عمیقی کشید. هوای آشپزخانه مملو از عطر دلپذیر فسنجان بود؛ عطر گردو و چاشنیهای غذا در فضا میپیچید و با هر نفس، اشتها را به وجد می آورد. لبهایش را روی هم فشرد و با لحنی آرام دخترک را مخاطب قرار داد.
- هر طور مایلی، دخترجون.
نگاهش را از قامت بلند و دلپسند دیلان گرفت و به نیمرُخ کالی که همچون مجسمهای زنده از الهههای باستان، با شکوهمندی و درخششی خی
لطفا صبر کنید...

فخری
1خیلی ممنون خانم منصوری عزیز رمان خوبیه ولی حیف که دیر به دیر پارت گذاری میشه که آدم یادش میره جریان چی بوده باید برم از اول بخونم ❤❤🌹🌹