نفس های تابوت به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت پانزده :
لبخندی روی لبش نشست و دم عمیقی گرفت و از جلویِ آینه کنار رفت. کم کم باید برای دانشگاه اماده می‌شد.
خدا خدا می‌کرد که امروز را با پدرام روبه رو نشود. حداقل تا وقتی که افکارش را سر و سامان دهد.
خیلی زود اماده شد تا خودش را به اتوبوس برساند و مثلِ دیشب جا نماند؛ اگر درگیرِ بحث با استاد نمی‌شد، زودتر از دانشکده خارج می‌شد و خودش را به اتوبوس می‌رساند، دیگر لازم نبود که با پدرام همراه ش
لطفا صبر کنید...
اسرا
0چقدرسخت اینجورزندگی کردن🙏