پارت چهارده :

روی وسایلش حساس بود اما آن لحظه بیشتر برای فرار از احساساتش خودش را درگیرِ آن کرد تا شاید امیر هم از حالتِ چشم‌ها و صورت ملتهبش پی به آشفتگیش نبرد.

***
پنجِ صبح بود و یک لحظه هم خواب به چشم‌هایش نیامده بود. پنجره اتاق باز بود و طبقِ معمول ابرهای تیره توی آسمان، جا خوش کرده بودند و چند لحظه‌ای می‌شد که باران بند آمده بود.
بوی دریا را احساس می‌کرد و بوی باران و خاک را...
پاها

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۱ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۵۳۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • اسرا

    0

    آخه مادره چقدرنگران قبلالابدتجربه شده🙏

    ۸ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️