داتورا به قلم ساناز لرکی
پارت چهل و چهارم :
دستبندها سردی فلز را به پوستش تزریق میکردند و هر تکان، یادآوری از اسارتش بود. مرد او را به داخل ساختمانی هدایت کرد. راهرویی باریک با دیوارهای رنگورو رفته و بوی نم و سیگار. انتهای راهرو، دری فلزی با یک دریچه کوچک وجود داشت.
_بشین همینجا.
یکی از مردها او را روی صندلی سختی کنار دیوار نشاند. رها به اطراف نگاهی انداخت. هیچکس نبود. فقط صدای مبهمی از پشت در میآمد.
مطالعهی این پارت حدودا ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۴۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
ماهرخ
0ممنون از پارت هدیه عالی مثل همیشه
۲ سال پیشفاطمه
0چه اسم قشنگی داری : )
۱ سال پیشنگار
0مرسی بابت پارت هدیه امیدوارم این اتفاق تلنگری بشه برای رها تا دوباره فیلش یاد هندستون نکنه
۱ سال پیشفاطمه زهرا
1ولی من هنوز ذهنم درگیر اینه که چطور پلیسا فهمیدن..
۱ سال پیشفاطمه زهرا
0مرسی از پارتا،طبق معمول عالی بودن🎀✨
۱ سال پیشفاطمه زهرا
2اوش اگه به ارسلان بگه که بدتره😶 🌫️
۱ سال پیشزینب
1الان آوش مثل مامانا میاد شروع میکنه به نصحیت و تخریب بچم رها 😂😂
۱ سال پیش
ساناز لرکی | نویسنده رمان
😎😎😎
۱ سال پیشزینب
3آوش تو راه رفتن به کلانتری : رهای کم عقل رهای کم عقل😂
۱ سال پیش
ساناز لرکی | نویسنده رمان
ای وای😁😁😁😁
۱ سال پیشپرنیا
3مرسی ساناز جوون🌺🌺🌺 ب چه کسی هم زنگ زدی 😂😂 الان دیگه با کنایه حرف زدنش بیچارت میکنه🤌😂
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...

نگین رمان فن
0به نظرم ارسلان زیادی مستبد و خودرایه و از طرفی میشه آوشم جذابیتای خودشو داره ولی نمیدونم چرا با هیچکدوم از این دو نفر ارتباط خوبی نمیگیرم. در کل به نظرم شاید حامد رازقی نسبت به اینا گرین فلگ تر باشه بخصوص که دست بزنم نداره روحیه ی طنزم در کنارش هست