داتورا به قلم ساناز لرکی
پارت سی :
رها به وعدهای که شنیده بود فکر کرد. هزار بار کلماتش را در ذهن مرور کرد، اما هر بار بیشتر در حیرت فرو میرفت. نمیدانست چقدر این حرفها حقیقت دارد. آخر سر لبخندی کمرنگ روی لبهای خشکش نشست، زمزمه کرد:
بابد بذارمش برای بعد؛ الان این فکرها فقط خستهترم میکنه.
صبح روز بعد، دردش بدتر شد. نه فقط دردی که استخوانهایش را میسوزاند، بلکه درد روحی که خواب و آرامش را از او ربوده
مطالعهی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۶۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
اکرم بانو
0چرا حس میکنم منم مثل رها یه بار سنگین از رو شونه م برداشته شد....
۱۰ ماه پیشHelia
1بلاخره رها ، رها شد از بند و قفس
۱۰ ماه پیشفاطمه زهرا
3خیلی قشنگ همه چیز توصیف شده،لذت بردم،و نمیدونم برای ارسلان ناراحت باشم یا برای رها خوشحال..
۲ سال پیشپری
2نویسنده فوق العاده تو این پارت احساسات رو زنده کرده اون وصف نگاه ارسلان وقت خداحافظی یا حس رها وقتی پاکت رو روی میز دید انقدر دقیق و حساب شده ست که انگار خودمون داریم یه فیلم واقعی رو می بینیم مخصوصاً این توصیف تضاد توی دل رها و ارسلان خیلی حرفه ای بود دمت گرم حقیقتاً
۲ سال پیشلیدا
0با توجه به اینکه رها قراره یه زندگی جدید شروع کنه به نظرم محل کار جدیدش براش یه جور فرصته ولی ممکنه تو همون محیط هم باز چالش های بزرگی داشته باشه چون انگار از قبل یه سری آدم ها مثل آوش هستن که گذشته ش رو می شناسن شاید اصلاً آوش هم جزو افرادی باشه که یه نقشی تو آینده ش دارن اوش کراشه کاملا
۲ سال پیشرها فن
0رها از همه لحظه هایی که شاید می شد تسلیم شد، به جای اینکه زانو بزنه، تصمیم گرفت بجنگه این شجاعتش الهام بخش ترین بخش داستان بود برای من
۲ سال پیشالی
0شکست های رها نه تنها نابودش نکرد، بلکه باعث شد یاد بگیره چطور قوی تر بشه این بخش داستان بهم یاد داد که حتی تو بدترین لحظه ها، چیزی برای رشد وجود داره
۲ سال پیشفهیمه
1ارسلان واقعاً با همه ضعفاش شبیه شاهزاده های واقعی نیست بیشتر یه قهرمان خاکستریه تو داستان انگار تا لحظه آخر هم درست بجنگه اما تهش بالاخره گذاشت رها انتخاب کنه حتی اگه خودش شکست بخوره به نظرم این تصمیم از روی عشق بود اما نه اون عشق پر زرق و برق قصه ها یه جور عشق تلخ و خسته واقعا خیلی جذابه داستان
۲ سال پیشپناه
0نویسنده انقدر قشنگ درد و دوگانگی رها رو نشون داده که آدم حس می کنه خودش یه لحظه جای رهاست واقعاً این حس ابهام پس از طلاق و ترس شیرین آزادی رو بی نظیر نوشتی اون تصویر ارسلان به عنوان شاهزاده خاکستری و نگاه آخرش آدم رو شکست امید دارم یه روز رها بتونه واقعا پرواز کنه
۲ سال پیشسارا
0دلم خیلی واسه رها سوخت مخصوصاً اون لحظه ای که ارسلان پاکت رو گذاشت رو میز اصلاً برام قابل درک بود که چقدر ترس داره شروع دوباره اون حس ناامنی که دیگه کسی نیست کنارت وایسه جدی خیلی سخته آدم یه عمر تو قفس زندگی کنه یهو آزاد بشه انگار دنیا خیلی بزرگ میشه و همه چیش عجیب و ترسناکه
۲ سال پیششهرزاد
0به نظرم رها اصلاً باورش نمیشه که ارسلان واقعاً رهاش کرده باشه یعنی اونقدر به این قفس عادت کرده بوده که الان آزادی براش گیج کننده اس جدی فکر می کنم الان یه عالمه حسای قاطی داره هم ناراحته هم آرومه هم می ترسه انگار هنوز نمی دونه با زندگی تازه چی کار کنه عالی بود عالی
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...

هلیا
0شروع دوباره برای رها✨