پارت صد و سوم :

محو و نامطمئن و ناگزیر.
**
روی صندلی عقب نشست و کاملا خودش را به در چسباند. هنوز بند ساکش را محکم گرفته بود و همه‌ی عضلاتش از ترس منقبض بود.
راننده ساکت بود و او ساکت‌تر. و یقین داشت حتی اگر بپرسد جوابی نمی‌گیرد.
پس پیشانی‌اش را به شیشه‌ی سرد ماشین چسباند و سعی کرد به روزهای خوب فکر کند.
به گذشته برود و خاطره‌ی ننه‌مریم را برای خودش زنده کند. و یا ملق بزند به آینده و خود

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۹۵۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • ساناز

    0

    💚💛❤️💙💜🩵🤎🧡

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️