اشک های یخی به قلم نسترن قلی زاده
پارت پنجاه :
نفس عمیقی کشیدم. سرمایی لطیف روی پوستم خزید و جریان قدرت در رگ‌هایم زنده شد. کف دستانم را آرام بالا آوردم، چشمانم را بستم و اجازه دادم نیروی درونم به حرکت درآید. لحظه‌ای بعد، هوای اطراف به لرزه افتاد. دانه‌های برف در میان هوا معلق ماندند و زمان انگار برای چند ثانیه از حرکت ایستاد.
از میان سکوت، جریانی از نور آبی به آسمان شلیک شد و همان لحظه، پرنده‌ای از جنس یخ، با بال‌هایی شفاف و د
لطفا صبر کنید...
نیلوفرآبی
0نمیدونم چرااصلا به آذر حس خوبی ندارم کامیار بینظیر بود خسته نباشید ممنون