به مقصد میراث به قلم فاطمه هاشمی
پارت دوازده :
آشوبی در دلش بود و نمیدانست در منزلی دیگر سهراب نامی از فرط هیجان به چشمش خواب نمیرود و لحظه میشمارد.
آن شب هیچکس ندانست چه شور و شعفی در وجود سهراب نشسته. دلش با دختر گیسوکمند رفته بود و انتظار میکشید
آن دختر بیاید و بگوید "دلم با توست سهراب"
و آن دختر گیسوکمند، صد بار دست برد لای کتاب و نامه را لمس کرد اما هر بار دستش لرزید و نتواست بخواند.
سپیده دم بعد از اذان صبح که
لطفا صبر کنید...
